Oświecenie

W aspekcie historycznym określony oświeceniem w Polsce jako ten okres literatury, który chronologicznie rozpoczyna się ok. roku 1740 wraz z pracami i działalnością Stanisława Konarskiego, aktywnością (działalności) Józefa Jędrzeja Załuskiego, pełnią rozkwitu przeżywa w okresie rządów i mecenatu S. A. Poniatowskiego. Oświecenie kończy umownie rok 1795, jako rok III rozbioru Polski. Znaczącą datą jest rok 1765, wokół którego gromadzi się szereg faktów i zjawisk o znaczeniu przełomowym dla kultury narodowej. W tym roku zostaje otwarta scena narodowa, wydany zostaje pierwszy numer "Monitora", ma miejsce otwarcie Szkoły Rycerskiej i założenie przez J.J. Załuskiego towarzystwa, które zajmowało się wydawnictwem pozycji literackich. Ważną datę stanowi rok 1773, w którym utworzono pierwsze ministerstwo oświaty w Europie - Komisję Edukacji Narodowej. W latach 1788 - 1792 obradował Sejm Wielki zwany Sejmem Czteroletnim. Po roku 1795 nadal tworzą poeci znani z Obiadów Czwartkowych np. Bogusławski, Trembecki, Karpiński, jest to tzw. okres pseudoklasycyzmu, który trwa przez pierwsze dwie dekady XIX w., by potem ustąpić miejsca romantyzmowi. Oświecenie w Polsce wierzyło w postęp, propagowało tezę o możliwościach poznania człowieka i otaczającego świata przy pomocy rozumu i doświadczenia.

Zapraszamy do zapoznania się z treścią naszej strony. Znajdziesz tu na pewno sporo ciekawych informacji.