Oświecenie

Sentymentalizm to prąd w oświeceniu zrodzony na przełomie XVIII i XIX wieku. Wyrastał ze sprzeciwu wobec dominującego nacjonalizmu. Za najlepsze narzędzie poznania, przedstawienia tego nurtu w literaturze i filozofii uważali uczucie za centrum wszechrzeczy - człowiek wraz z jego emocjami, przemyśleniami. Prawodawcą sentymentalizmu w filozofii i literaturze był J.J. Rousseu. Wykreował on w swoich przemyśleniach filozoficznych człowieka czułego, poddającego psychicznej analizie swoje przeżycia, ogląda świat przez pryzmat emocji i wrażeń. Filozof głosił hasło "powrotu do natury" widząc w odnalezieniu więzi z przyrodą i powrocie do pierwotnych, dobrych instynktów, szansę na odzyskanie wewnętrznej harmonii w świecie chaosu. Jego zdaniem tylko człowiek naturalny, nieskażony negatywnymi wpływami cywilizacyjnymi , społecznymi i kulturowymi może być dobry, szczery i szczęśliwy. Swoje poglądy J.J. Rousseu zawarł w utworze "Emil, czyli Nowa Heloiza". Zmiany światopoglądowe pociągnęły za sobą zmiany w estetyce i poetyce. Przyjęto poetykę "czułego serca" korespondując z subiektywizmem i psychologizmem filozofów. Utwór literacki powinien przede wszystkim wzruszać czytelnika.

Zapraszamy do zapoznania się z treścią naszej strony. Znajdziesz tu na pewno sporo ciekawych informacji.